Wat begon als een handige app om een schoonmaker te vinden, eindigde voor Helpling in een juridische schoonmaakbeurt. De Hoge Raad oordeelde op 11 april 2025 dat de schoonmakers die via het platform werkten geen zelfstandigen zijn, maar uitzendkrachten. En dat heeft gevolgen, ook voor werkgevers buiten de schoonmaakbranche.

Helpling werkte als volgt: huishoudens plaatsten via het platform een schoonmaakopdracht en schoonmakers konden daarop reageren. Ze bepaalden grotendeels hun eigen agenda en tarief (binnen door Helpling gestelde grenzen), maar moesten wel werken via de regels van het platform, gebruikmaken van de betaalmethode die Helpling voorschreef, en kregen beoordelingen van hun klanten. Het leek allemaal heel flexibel, maar onder de motorkap bepaalde Helpling verrassend veel.

De Hoge Raad keek door die flexibiliteit heen en bevestigde het oordeel van het hof: dit is een uitzendconstructie in de zin van artikel 7:690 BW. En opvallend genoeg: het feit dat de schoonmakers niet werkten in een bedrijf of organisatie, maar bij mensen thuis, maakt daarbij niet uit. Ook een particulier huishouden kan inlener zijn. Het gaat erom dat iemand onder toezicht en leiding van een ander tijdelijk arbeid verricht en dat was hier het geval.

Wat kunnen werkgevers hiervan leren? Ten eerste dat de juridische kwalificatie van een arbeidsrelatie niet afhangt van labels of mooie voorwaarden, maar van hoe het er in de praktijk aan toe gaat. Ten tweede dat ook een platform dat zegt slechts een bemiddelaar te zijn, toch werkgever kan blijken te zijn als het de arbeidsverhouding feitelijk vormgeeft en controleert.

Voor werkgevers die werken met freelancers of platformen is dit dus opnieuw een wake-up call: zorg dat de juridische en feitelijke werkelijkheid op elkaar zijn afgestemd. De risico’s van schijnzelfstandigheid en verkeerd gekwalificeerde arbeidsrelaties liggen op de loer.

Heeft u vragen over de inzet van freelancers of werkt u met een platformmodel? Neem dan gerust contact op met onze arbeidsrechtspecialisten.